احیای ورزش های بومی ضامن سلامتی و شادابی

چندی پیش به یکی از روستاهای اطراف لواسان رفته بودم که اتفاقا بسیار خوش منظره و شبیه به اوره خودمان هم بود . نکته ای که نظر من را جلب کرد نوعی بازی بود که جوان ها مشغول آن بودند که خیلی به هفت سنگ خودمان شباهت داشت . بهانه ای شد که از ورزش ها و بازی های شاد و مهیج نه چندان دور خودمان یادی بکنیم. حداقل همه جوانان هم سن و سال من به بالا ، به خوبی یادشان می آید که بعد از ظهر ها چه شور و هیجانی بین جوان ها و حتی مسن تر ها بر سر بازی هایی مثل:

زو

هفت سنگ

لاچ

و یک بازی دیگر به نام خر خوابید که نمی دانم اسم مودبانه اش چه بود ، برپا بود و هم ورزش و تفریح می کردند و هم بر دوستی و نزدیکی خود می افزودند .نه آبی و قرمزی در کار بود و نه کرکری خشونت بار امروزی . واقعا چه شد که این طورشد واصلا این فوتبال از کجا آمد که همه چیز را با خودش برد!

یادش بخیر

باغ علی یزدی

باربند

باغ جواده

زمستون ها و تله باغ بالا

و …

چه شور و هیجانی بود.ای کاش باز هم احیا می شد!

حالا عزیزانی که خاطراتی از آن روزها دارند ، یا قواعد و قوانین این بازیها خاطرشان هست ، آن را ارسال کنند تا جوان ترها هم آشنا شوند.

سید مرتضی